Inge, 1 februari 2008
Nederland , Westwoud

Wat is het hier koud!!!

Hallo allemaal.

Ik ben weer thuis! Na een vlucht van ongeveer 8 uur naar Londen en daarna nog een uurtje naar Amsterdam kwam ik veilig en wel aan op schiphol. Daar werd mijn naam omgeroepen, wat volgens mijn nooit veel goed betekend op schiphol. Dit bleek ook wel, want mijn koffer was kwijt. Tegen andere mensen werd netjes verteld dat hij nog in Londen stond, tegen mij werd gezegd dat ze niet wisten waar mijn koffer was! Heb ik dat weer! Maar goed, mijn tas (waar alleen mijn hangmat en wat boeken inzaten) waren er wel en met de belofte dat ze me zouden bellen als mijn koffer er eenmaal was ging ik snel naar mijn ouders, zusje en Erwin toe. Wat leuk om iedereen weer te zien! En ook heerlijk om weer samen met Erwin te zijn nadat je samen zoveel beleefd hebt in Kenia.
De laatste week heb ik meegelopen met 2 artsen in het ziekenhuis in Muthale. De eerste dag leek een beetje op een dag bij de huisarts, vooral veel patienten gezien die van huis kwamen met een klacht en in vrijwel alle gevallen met medicijnen naar huis gingen. Ook met antibiotica zijn ze hier lekker scheutig, wat wij in Nederland niet echt gewend zijn. Veel patienten lijden in Kenia aan HIV en we zagen dat ook veel mensen die met een infectie kwamen die veroorzaakt werd door het HIV virus (opportunistische infectie). Veel HIV-patienten krijgen hier ook tuberculose, waarvoor ze dan één keer in de zoveel tijd medicijnen komen halen. Verder ook veel patienten met Malaria, in veel gevallen zijn klachten van stijve spieren en koorts al genoeg om anti-malaria medicijnen voor te schrijven.
De eerste dag ga ik al aan de dokter aan dat ik graag een bevalling mee zou willen maken en in de loop van de week zou dat volgens hem toch echt wel goed komen. Nadat er al 2 baby's waren geboren terwijl ik daar rondliep (die slome dokter waar ik mee meeliep kwam dan heel droog meedelen dat er een baby was geboren en ik te laat was...) was het bij de 3e baby raak. Bijzonder om mee te maken hoor! Ook werd er nog een baby geboren via een keizersnede, en ook daar mocht ik bij zijn.
Op zaterdag en zondag hebben Theo en ik delen van het kindertehuis geschildert. Dit was heel gezellig, en wij voelden ons al snel professionele schilders. Theo moest helemaal het dak op om de onderrand van het dak te schilderen en ik hield me met mijn hoogtevrees maar bezig met de raampjes en deuren. We hebben het niet helemaal afgekregen, maar gelukkig blijft Hellen nog een week langer om te zorgen dat het schilderwerk afgerond kan worden.
De laatste dag in Tulia zijn we langs de gehandicaptenschool gegaan. Wat leuk om te zien dat kinderen met een beperking op zo'n manier onderwijs kunnen krijgen. De kinderen zitten in kleinere klassen dan ze in Kenia gewend zijn (normaal kunnen er wel 50 kinderen in een klas zitten!) en de klassen worden ingedeeld naar prestatieniveau. Dus alle leeftijden zitten door elkaar heen en ook allerlei verschillende beperkingen, maar gestreefd wordt naar een min om meer gelijke niveau qua leren (in hoeverre dit mogelijk is met kinderen die oa. het syndroom van down hebben, doof zijn, autistisch zijn of een andere aandoening hebben).
De laatste dag in Kenia hebben we doorgebracht in Nairobi, waar ik op de masaai markt mijzelf heb verwend met nieuwe sieraden! En daarna naar huis! Heerlijk om hier weer te zijn, maar een beetje jammer dat het nu juist zo hard is gaan stormen.
We zullen straks proberen nog wat foto's op de site te plaatsen. Ook ga ik dit weekend nog even gebruiken om bij te komen van dit avontuur en even te laten bezinken wat we de afgelopen 2 maanden (of eigenlijk 3, als je de hectische voorbereidingen meerekent) hebben meegemaakt.
Groetjes Inge
Oja, en gister was ik jarig! Heb een heel gezellige dag gehad.

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl